Spanjes grootste wijnmerk
Drinks & Drinks zondag, 7 december 2014(Eerder gepubliceerd in Entree Magazine)
Volume en prijs, daar draait het om in Valdepeñas. Goed voor indrukwekkende exportcijfers, maar ook voor een uniform product zonder eigen gezicht. ”Een wijn in rioja-stijl wijn met een kenmerkend vanilletoontje, maar dan in een lagere prijsklasse.”
Donderdag 4 september 2014. De oogst is in volle gang. De wijnboeren staan met hun vrachtwagen of tractor in een kleine file aan de poort van Bodegas Félix Solís in de stad Valdepeñas, tweehonderd kilometer ten zuiden van Madrid.
Wie aan de beurt is ziet een meterslange mechanische arm in de berg druiven in de laadbak verdwijnen. Deze elektronische refractometer registreert in luttele seconden het suikergehalte, de zuurgraad, pH, fenolische rijpheid en nog dertig andere parameters, die samen bepalen welke behandeling het fruit gaat krijgen.
Zo verwerkt Félix Solís maximaal 7,5 miljoen kilo druiven per dag. De belangrijkste wijn is tempranillo in een van de vijf bekende Spaanse wijnsoorten joven (geen houtrijping), roble (negentig dagen houtrijping), crianza (zes maanden hout), reserva (een jaar) en gran reserva (twee jaar). De kelder van Solís bevat dan ook honderdduizend eikenhouten vaten, waarin meer dan elf miljoen liter wijn ligt te rijpen.
Duizelingwekkende cijfers. Grootschaligheid is in deze Spaanse wijnregio de norm. Bij Solís zijn tweehonderdvijftig mensen in dienst, terwijl nog eens tweeduizend mensen er indirect hun inkomen aan te danken hebben en meer dan 4.500 wijnboeren er elk jaar hun druivenoogst komen verzilveren.
De bottelhal is gigantisch met een capaciteit van honderdvijftigduizend flessen per uur.
Bodegas Vinartis, onderdeel van J. García Carrión, heeft met een jaarlijkse productie van achttien miljoen liter wijn een vergelijkbare omvang. Solís en Vinartis nemen samen liefst negentig procent van de handel voor hun rekening.
We bezochten ook kleinere bedrijven, maar klein is hier een relatief begrip. J.A. Megía e Hijos was de kleinste met zeshonderdduizend liter, gevolgd door Miguel Calatayud met ruim een miljoen liter, Casa de la Viña (drie miljoen), Fernando Castro (vijf miljoen) en Navarro López (vijf miljoen).
Valdepeñas (‘vallei van de stenen’) ontbeert kleinschalige, onafhankelijke wijnmakers, wat best uitzonderlijk is voor een Europese wijnstreek. Valdepeñas focust zich volledig op volume en een goede prijs. Dit gaat onvermijdelijk ten koste van een eigen persoonlijkheid, smaak of stijl.
Het zijn technische wijnen, waarbij het gebruik van allerlei kunstmatige middelen om de most en de wijn te corrigeren en te manipuleren gemeengoed is. Bij diverse bedrijven zag ik onder andere staan: arabische gom (voor body en mondgevoel), wijnsteenzuur (om aan te zuren) en tanninepoeder (om tijdens de vergisting structuur en een toets van vanille toe te voegen).
(NB: Hard core wijnnerds, lees hier hoe tanninepoeder werkt: Incanto N.C. White.)
Je krijgt de indruk dat het volledige areaal van 22.000 hectare wijngrond in de tien gemeenten van de DO Valdepeñas wordt beschouwd als één grote wijngaard.
De marketingmanager van Félix Solís doet niet geheimzinnig over de marktpositie. ”Een wijn in rioja-stijl met een kenmerkend vanilletoontje, maar dan in een lagere prijsklasse”.
Solís scoort al sinds 1962 met zijn Viña Albali (bij de Makro verkrijgbaar voor alleen de horeca), dat met achttien miljoen flessen per jaar waarschijnlijk het grootste wijnmerk van Spanje is.
Zolang die vraag er is, zal Valdepeñas niet van koers veranderen. De economie vaart er wel bij en de stad staat elk jaar een week lang op zijn kop om dit tijdens het Fiësta del Vino te vieren.
Maar toch. Aandacht voor lokale verschillen in terroir en andere mogelijkheden om een eigen identiteit te vinden, zou de streek goeddoen.
