Vouvray, onvoorspelbaar spannend

Hoe gastronomisch de wijnen uit Vouvray zijn bleek weer eens op de Wine Professional tijdens de Horecava, waar de jonge kok Eammon Willems (21) van Restaurant Manuscript in het nieuwe vijfsterrenhotel Kempinski in Brugge ons zes gerechtjes voorschotelde bij acht wijnen. Mochten wij kiezen welke wijn bij welke gang het beste combineerde.

De wijn van chenin blanc is er in alle mogelijke stijlen: jong, rijp, mousserend, droog, demi-sec, moelleux, liquoreux en tendre of sec-tendre. De laatste twee termen – een soort off-dry – lijken uitsluitend in de Vouvray te worden gebruikt.

De kok speelt met zoet, zuur, rijp en fris, en zo doen de Vouvray-producenten dat ook. Dat maakt de wijn elk jaar weer anders, waaraan overrijpe druiven, edele rotting en fustrijping nog dimensies toevoegen. Onvoorspelbaar en marketingtechnisch misschien ‘moeilijk’, maar o zo spannend.

Als de combinatie met een gerecht écht klopt, en vooral de zoet-zuurbalans goed is, dan is de wijn-spijscombinatie niet gewoon mooi of aangenaam, dan stijgt hij tot hemelse hoogte. Dit gebeurde met de ‘50’ passerillé 2003 (moelleux) van de Cave des Producteurs de Vouvray bij de ‘sfeer van ganzenlever, zalf van butternut en balsamico’. Hosanna!

Op de Wine Professional presenteerden zich verder Domaine Brisebarre, Domaine de la Châtaigneraie, Domaine Bourillon-Dorléans, Domaine d’Orfeuilles, Château Gaudrelle en Domaine de la Fontainerie. Mooiste wijnhuizen naar mijn smaak: Château Gaudrelle (ik ben erg gecharmeerd van zijn serie Le Sec de Château Gaudrelle) en Domaine de la Châtaigneraie, die een erg lekkere gerijpte crémant had meegenomen die onder andere uitblonk bij de ‘makreel bereid in olijfolie en canneloni van radijs’.

Door de hoge zuurgraad van chenin blanc uit de Loire kan de wijn tientallen jaren meegaan. Ik proefde kort geleden Vouvray Clos Baudoin 2002 van François Chidaine en Vouvray Le Sec de Château Gaudrelle 2002. Beide zijn zeer droog en mineralig. Gaudrelle was goed op dronk (en onvergetelijk lekker), maar Chidaine was nog lang niet klaar. Twee dagen huisarrest in een karaf hielp niets. De tweede fles heb ik verstopt om in 2017 te vieren of te vertroosten dat Barack Obama zijn tweede termijn heeft afgerond.

Met kerst dronk ik Montlouis-sur-Loire Clos du Breuil 2005 van François Chidaine. Moet die dan wachten tot 2020? Het kan, maar het is niet nodig want hij is nu al zo lekker. Er zit een miniem restje suiker in, dat scheelt. Ik heb de lege fles bewaard en die geurt na een maand nog steeds naar parfum uit het paradijs.

Chenin blanc uit de Loire is onvoorspelbaar spannend. En de druif is hier thuis, al snakt hij vaak naar zon en warmte. Juist dankzij die strenge opvoeding openbaart hij op latere leeftijd zijn talenten. Naar mijn idee staat de waardering ervan, en zeker de aanwezigheid van deze wijn in de horeca, in geen verhouding tot zijn schoonheid.

Op de Wine Professional kregen we tot slot een Liquoreux van Domaine de la Fontainerie uit 1955. Een zeer fragiele wijn met rozen, perzik, witte chocola, een snufje rook, uiterst zacht zuur en zeer milde fruitsuikers, in 54 jaar tijd getransformeerd van liquoreux tot tendre. Als je zo mooi zo oud kunt worden, dan behoor je tot de beste van de wereld.

Share

You must be logged in to post a comment Login

© 2020 Sjakes.com. Inloggen - Designed by Crystina creates & Gabfire Themes